Peygamber Yunus'un kitabı, beklediğimiz gibi sona ermez. Balığın karnındayken, peygamber tekrar Tanrı'nın amacını gerçekleştirmeye adar. Ancak daha sonra işi yapmak istemediğini itiraf eder ve Rab, bencilliği nedeniyle onu cezalandırır. Hikaye şöyledir - Yunus, Yahudi halkı için bir tehdit oluşturan Ninova'ya gönderilir. İtaat etmek istemeyen peygamber, bu düşmanlar tövbe ederse, merhametli Tanrı'sının onları affedeceğinden korkar. Yunus, Ninovalıların yok edilmesini istediğini itiraf eder: "Bu yüzden Tarşiş'e kaçtım, çünkü senin iyi ve cömert, uzun süre sabırlı ve çok merhametli olduğunu, cezalar için tövbe ettiğini biliyorum" (Yunus, Bölüm 4, Ayet 2*).
Bazen, itaatin olası sonucu hoşumuza gitmediği için Tanrı'nın iradesine karşıyızdır. Ya da Yunus gibi, kendi istek ve rahatımıza odaklanır, gerçekten önemli olanı gözden kaçırırız. Bunun olabileceği konusunda hislerimiz, Tanrı'nın planını görmezden gelme nedeni değildir. Eğer Rab bizi harekete çağırırsa, sonuçlarla ilgilenecektir. Bizim görevimiz itaat etmektir.
Sizi Tanrı'ya itaat etmekten alıkoyan bencilce bir arzu nedir? Belki de partnerinize o kadar kızgınsınız ki evliliğiniz üzerinde çalışamıyorsunuz ya da o kadar incindiniz ki pişman olmuş bir arkadaşı geri kabul edemiyorsunuz. Ancak, Hristiyanlar duyguları ile yönlendirilmezler. Gerekli olan itaattir ve ondan türeyen nimetler sizi şaşırtabilir.
Orijinal makalenin bağlantısı: https://www.intouchuk.org/read/daily-devotions/saying-yes-when-we-want-to-say-no
*Kutsal Kitap alıntıları Büyük Bulgaristan Bible Society'den 2013 Yeni Çeviri başlığından alınmıştır.