Makaleler

Amatör biri için bile, bunların yüzyıllardır insanlar tarafından uygulanan gerçek askeri stratejiler olduğu gözle görülür. Ya düşmanını tehlike olmadığına inandırırsın ya da saklanmanın bir yolu yoksa, kendin hakkında söylentiler yayarak düşmanı korku içinde bırakırsın.

Kutsal Kitap'ta da İsa'nın öfke duyduğu yerler vardır - münafıklara, kendini doğru gören yasa öğretmenlerine, tapınaktaki tüccarlara, halkın inançsızlığına karşı. Onun kutsal öfkesi ile bizim insani öfkemiz arasındaki fark motivasyonda ve sonuçta görülür.

En sevdiğin İncil kahramanın var mı? Peki ya en az sempati duyduğun veya hatta hoşlanmadığın biri var mı – Yahuda İskariyot, Kraliçe İzebel, Haman, Mısır firavunu? Bunlar, hakkında okuyup "Hak ettiğini aldı!" dediğin kişilerdir.

Onlarca yüzyıl sonra, Nasıra kasabasından çok uzakta bir ülkede, üçüncü ayın 25. gününde Başmelek Cebrail'in Meryem Ana'ya görünüp onun Kurtarıcı'yı doğuracağını bildirdiği günü kutluyoruz. Hikayenin nasıl geliştiğini bilen insanlar için, bu

Hristiyanlar olarak güvenimiz kendi yeteneklerimizden, sahip olduğumuz bilgi veya becerilerden gelmemelidir. Yaptığımız çabalar da önemli değildir, çünkü Tanrı yaptığımız şeyde bizi kutsamazsa, emeğimiz boşa gider.

Hızlı sonuçlar bekleriz, ancak gerçek şu ki bazen küçük adımlarla ilerliyoruz. Sonuçlar istediğimiz an gelmez. İşte bu, kararlılık göstermemiz gereken an. Doğru olmamız gereken an. Doğru, tam da böyle bir an.

Gerçek özgürlük pasif değildir. Gerçek özgürlük yaratır. Gerçek özgürlük iyilik getirir, ışık getirir.

Manipülasyonun amacı tam olarak kontroldür ve kontrol isteği korkudan gelir. Neyden korkuyoruz?

Başlangıçtan itibaren, 'bilgelik' ve 'zeka'nın aynı şey olmadığını belirtmek önemlidir. Dünya zeki insanlarla doludur, ancak az sayıda bilge vardır.

Zorluklar kaçınılmazdır. Ancak tam da bu zorluklar ve sıkıntılar içinde aşk güçlenir. Tam da burada aşk güç ve direnç kazanır. Ve tam o noktada, sözlerin verildiği ve evliliğin kutsandığı Tanrı, yeni bir ailenin başlangıcını koyandır ve onlara verecektir.