Şifra ve Fua, Eski Ahit'ten inanç kahramanı olan iki kadındır. Hakkında çok az ayette bahsedilir, ancak cesaretleri ve sadakatleri bugün kadınlar için olağanüstü bir örnektir.
Onlar, İsrail halkının Mısır'da köleleştirildiği bir dönemde yaşayan Yahudi ebeleridir. Firavun, Yahudilerin çoğalmasını fark eder ve Mısırlılardan daha güçlü hale gelmelerinden korkar. Bu yüzden onları ağır işlerle eziyet etmeye başlar. Sadece bunla da kalmaz, aynı zamanda iki ebeye Yahudi kadınlardan doğan her erkek çocuğu öldürmelerini emreder. Ancak bu emirlerine uymazlar (bkz. Çıkış, b. 1, ayet 15 – 20).
Bu iki kadın bilir ki Firavun’un üzerinde Başka Biri vardır ve onları çalıştıran kişiye hizmet etseler de, gerçek efendileri Yehova Tanrı'dır. Firavun’un emrini yerine getirmemelerinin sebebi ayet 17'de açıklanır: „Ama ebeler Tanrı’dan korkuyordu ve Mısır kralının onlara emrettiği gibi yapmayıp erkek çocukları yaşamaya bıraktılar“ (koyu yazı bize aittir). Tanrı korkusu, Davut tarafından „hikmetin başlangıcı“ olarak adlandırılır (Mezmur 111, ayet 10*) ve bu Şifra ile Fua'nın emri yerine getirmelerini önleyen faktördür.
O dönemlerde ebeler genellikle çocuk sahibi olamayan kadınlardan oluşurdu. Eğer durum böyleyse, muhtemelen Şifra ve Fua, çocuk sahibi olmayan evli kadınlardı. Belki böyle bir durumda Tanrı’ya ve Yahudi annelere karşı bir acılık hissedebilirlerdi. Onlar çocuk sahibi olamıyorsa, diğer kadınların annelikten keyif almaması gerektiğini düşünebilirlerdi. Fakat bu ebeler böyle düşünmezler: eğer kısır bile olsalar, kalplerinde Tanrı’ya adanmışlardır. İnançları o kadar olgunlaşmış ki, Tanrı diğer kadınları çocuklarla kutsadığında sevinç duyabilirler. Hatta başkalarının kutsamasını korumak için hayatlarını riske atarlar. Cesaretleri ve itaatleri, Tanrı’nın kutsamasına kapı açar ve kendi hayatlarında da sonucu olur. Yehova, rahimlerini açar ve kendi ailelerini kurmalarına olanak verir: „Ve çünkü ebeler Tanrı’dan korkuyordu, O onlara kendi ailelerini verdi“ (ayet 21*).
Şifra ve Fua, her yaşam alanında Tanrı'ya itaat etmenin ve O’na saygı göstermenin ne anlama geldiğine dair harika bir örnektir. Ve Tanrı her zaman böyle bir tutumu kutsar.
"Zerafet aldatıcı ve güzellik geçicidir; fakat RAB'den korkan kadın övülmeye layıktır" (Özdeyişler, b. 31, ayet 30*)
*Kutsal Kitap alıntıları Kutsal Kitap, revize edilmiş baskı © Bulgaristan İncil Derneği 2015’ten alınmıştır.